kiedy mojego jutra

kiedy mojego jutra nie będzie nie odgradzajcie mnie zimnym kamieniem od nieba nie ubierajcie w dębowe szaty nie róbcie chryzantemowych ceregieli w listopadowe zadumy nie naznaczajcie miejsca smutną tęsknotą niech będę wspomnieniem przy radosnym stole ciepłem promieni wiatru oddechem deszczowe krople niech będą jedynymi łzami które oznajmią mój kres Joanna Wicherkiewicz

na starych cmentarzach

na starych cmentarzach zmurszałe biografie pomiędzy kamieniami na poniewierce wierzby tu płaczą dęby się jeszcze trzymają choć wiatr zawodzi a w ścieżkę wdeptany smutek przechodzisz obok schrypiała bramka rzuca się w prawo i w lewo memento mori memento Joanna Wicherkiewicz